Finding Paradise (PC)

"To the Moon" jest jednym z tych tytułów, którym zasłużenie wystawiłem 10/10. Od chwili końca jednej przygody z niecierpliwością wypatrywałem kontynuacji. Trzeba było na nią trochę poczekać, ale w międzyczasie twórcy raczyli fanów darmowymi mini epizodami oraz swoistym prologiem nazwanym "A Bird Story". I w końcu w grudniu 2017 gracze otrzymali kontynuację o tytule "Finding Paradise". Czy warto było czekać?

Lyne (PC)

Linie... Otaczają nas dookoła. Gdzie się nie obrócisz to je dojrzysz. Czy gra z nimi może być fajna? Czy może wciągnąć? Odpowiedzi poznasz już niebawem.

Hellraid: The Escape (Android)

Gry mobilne z każdym kolejnym rokiem coraz bardziej przypominają współczesne produkcje konsolowe. Jednakże w 2014 roku otrzymaliśmy produkcję, która oprawą po prostu miażdżyła. I toczyła się w mrocznym świecie wykreowanym przez polski Techland. Miała również to szczęście, iż powstała, a mowa o Hellraid: The Escape.

The Last Guardian (PS4)

Do tej pory pamiętam jakie wrażenie zrobiło na mnie Ico. Pożyczyłem ją od kolegi nie wiedząc nic - ani jak wygląda, ani jak się w nią gra. I zostałem pochłonięty grając aż do końca. Późniejsze Shadow of the Colossus ominęło mnie szerokim łukiem, głównie ze względu na rozgrywkę nie w moim stylu (choć może kiedyś w nią zagram, zwłaszcza, iż remake wygląda super). Na trzecie dzieło Team Ico czekałem od pierwszej zapowiedzi jeszcze na PS3. Gra powstawała dosyć długo i w końcu skończyła na kolejnej generacji konsol. Czy było warto czekać?

Zombies on a Plane (PC)

Niektóre gry powstają dla czystej beki. Ich głównym targetem są Youtuberzy, którzy przez swoje wygłupy pomogą podbić słupki sprzedaży. Jednak często posiadają choć jeden ciekawy pomysł, który potrafi się bronić. "Zombie w samolocie" jednak nie są takowym tytułem.

The Way (PC)

Osobiście bardzo lubię polskie gry, a w ubiegłym roku zakupiłem ich dość sporo. Jestem również mega szczęśliwy, gdy rodzime tytuły dają radę. I tutaj mamy do czynienia z takim przypadkiem.

Assassin's Creed: Bloodlines (PSP)

Gdy 10 lat temu wychodził pierwszy Assassin's Creed to byłem nim zachwycony. Zdawało się, iż pojawił się w końcu tytuł, którego nie można by było zrealizować na PS2. Oprawa audiowizualna, otwartość świata, a zwłaszcza poruszanie się po nim wydawało się wielkim skokiem naprzód. Ale dwa lata potem gracze otrzymali kontynuację przygód Altaira na PSP - po czym piekło po prostu zamarzło.

Call of Duty 3 (PS3)

Call of Duty jest serią, która swe istnienie rozpoczęła na komputerach. Można by więc pomyśleć, iż każda główna część cyklu pojawiła się na tejże platformie. Tak niestety nie jest i (nie licząc spin-offów) CoD z cyferką trzy jest ciągle ekskluzywny dla konsol. Czy jednak PC Master Race ma powody do żalu w tym przypadku?

Diablo III: Ciemność nad Tristram (PS4)

W styczniu tego roku Blizzard uczcił 20 lecie serii Diablo. Co w takiej sytuacji robi konkurencja? Wydają odnowione w 100% wersje świętującego tytułu (wersje Anniversary np. Tomb Raidera lub The Settlers II) lub robią mały lifting audiowizualny umożliwiając przy okazji zabawę na nowszych systemach (np. The Secret of Monkey Island Special Edition). Co robi bohater tego postu? Tworzy wydarzenie w najnowszym tytule, trwający jedynie przez jeden miesiąc. Fani serii na pewno liczyli na więcej.

Hidden my game by mom 2 (Android)

Co robimy, gdy nasza gra odnosi sukces? Oczywiście szybko produkujemy kontynuację, a najlepiej na tym samym silniku (lekko poprawionym), by wydać część drugą jak najszybciej. Taktyka stara jak świat, wystarczy spojrzeć na pierwsze Tomb Raidery, Fallouty od Interplay lub serię Call of Duty. W wymienionych przypadkach dostawaliśmy jednak pełnoprawne produkty, zapewniające wiele godzin dobrej rozrywki. W przypadku zaś "Hidden my game by mom 2" dostajemy zestaw dodatkowych misji, które powinny być raczej dodatkiem niż następną odsłonę.

Pac-Man 256 (PS4)

O grze dowiedziałem się przypadkiem oglądając materiał Mike i Bootsego w okolicach jej premiery na urządzenia stacjonarne. Od razu mi się spodobała i przy najbliższej promocji zakupiłem ją. Wizja fajnej gry imprezowej pochłonęła mnie do reszty, a trofea do zdobycia były na wyciągnięcie ręki. Ojj, troszkę się jednak przejechałem na tej grze.

Ignatius (Android)

Jeszcze do niedawna sądziłem, że platformówka 2D na smatphonie nie ma racji bytu. Jest to przecież jeden z gatunków, w których liczy się precyzja sterowania. Na pewnym forum zauważyłem, że ktoś poleca tą gierkę. Jest za darmo, poza tym wprost z polskiej ziemi. Czemu zatem miałbym odmówić przetestowania tytułu?

Hidden my game by mom (Android)

Lubię krókie gry, ponieważ są trochę jak burgery z fast foodów - można łatwo i szybko je "skonsumować". I tak samo możemy trafić na coś dobrego, jak i niezjadliwego. Niedawno dzięki materiałowi na TVGry dowiedziałem się o grze na komórki "Hidden my gam by mom". Można ją ukończyć w ciągu jednej godzinki. Pytaniem jest jedynie - czy nie mamy do czynienia z jakimś kupsztalem?

Diablo III: Reaper of Souls - Ultimate Evil Edition (PS4)

Podczas premiery Diablo III na PC firma Blizzard zarzekała się, iż nie ma planów wypuszczenia portu na konsole. Dużo jednak wody w Wiśle nie upłynęło i wersje na maszynki stacjonarne zaczęły się ukazywać. Ja ograłem tytuł na lapku, a później również w wersji na PS4 - dzięki czemu mogę mieć choć trochę szersze spojrzenie na ostatniego diabełka.

Fallout Shelter (Android)

Fallout Shelter wyskoczył znienacka i od razu rozpalił wyobraźnię fanów na całym świecie. Oto po raz pierwszy można było wcielić się w zarządcę własnej Krypty. Użytkownicy Androida z zazdrością spoglądali na właścicieli "telefonów z jabłuszkiem", którzy to otrzymali aplikację dwa miesiące wcześniej. Ale dzień zero nadszedł i mogłem w zaciszu jednego brazylijskiego hotelu pomału pobrać oczekiwany tytuł.

Lara Croft GO (Android)

Początkowo byłem bardzo sceptycznie nastawiony do pomysłu Square Enix, by z ich dużych marek robić proste graficznie gry logiczne. Sądziłem, że po prostu chcą wydawać popierdółki, by wycisnąć trochę grosza z fanów marek. Ale przyszedł Hitman GO i podobno był niezły. Później zaś przyszła pora na sławną panią archeolog, a ja z ochotą zakupiłem ją na swój telefon.

Army of Two: The 40th Day - Chapters of Deceit (X360, DLC)

Druga część Army of Two (na konsole stacjonarne) okazała się dla mnie słabsza od poprzedniej. Historia była zbyt niejasna, a wspólnych akcji (wykonywanych przez dwójkę postaci) mniej niż w części pierwszej. Całość była ratowana jedynie przez głównych bohaterów, rewelacyjny coop oraz nowy system moralności. I tutaj pojawiają się pytania - czy warto wydać prawie 40zł na oficjalny dodatek? Czy wyjaśnia choć trochę fabułę? Czy warto się w niego zaopatrzyć, jeżeli podstawka nas nie przekonała? Na te wszystkie wątpliwości postaram się już za chwilę odpowiedzieć.

Murasaki Baby (PS Vita)

Są takie chwile, że gra dostarcza dużo mniej niż się spodziewasz. Tytuł zawodzi na jednej lub kilku płaszczyznach. I niestety z Murasaki Baby tak właśnie jest.

Life is Strange (PC)

Do szybkiego zagrania w Life is Strange zmusił mnie artykuł w 19 numerze magazynu Pixel. Za bardzo obawiałem się spoilerów, więc zainstalowałem grę przed jego przeczytaniem. Wiele dobrego słyszałem o tytule już wcześniej, ale nie spodziewałem się, że zostanę tak mocno wciągnięty w jej świat.

Duke Nukem 3D: Megaton Edition (PS3)

W styczniu 2015 roku zupełnie z zaskoczenia Duke Nukem 3D zawitał na dwie konsole Sony - PS3 oraz PS Vitę. Nie dość, że był w dopasionej wersji z podtytułem Megaton Edition to wszyscy posiadacze abonamentu PS+ otrzymali go za darmo. Można by rzec, że był to piękny i nieoczekiwany gest. Niestety, jak zwykle wszystko ma swoje wady i zalety - o czym poczytacie poniżej.